ساخت قطعه‌ی «مهر چغامیش» با الهام از مهری باستانی از منطقه‌ی چغامیش، تلاشی‌ست برای بازخوانی کهن‌الگوهای تمدن‌های نخستین میان‌رودان، در قالبی موسیقایی و معاصر.

این اثر توسط آقای محمدرضا تفضلی، استاد آهنگسازی دانشگاه هنر، ساخته شده است که بر پایه‌ی مطالعه‌ی نمادها، سازها و ساختارهای صوتی منقوش بر این مهر، شکل گرفته و در حضور استاد حسین علیزاده و دانشجویان دانشکده اجرا گردید. 
در این قطعه، هر ساز نه تنها ابزاری برای تولید صدا، بلکه راوی و شخصیت مستقلی‌ست که با وجود محدودیت‌های فیزیکی‌اش، توانایی بیان‌گری ویژه‌ای دارد. سازها با استفاده از زبان اصوات و بافت صوتی خود، مرز میان گذشته و اکنون را در هم می‌ریزند و بستری برای گفتگو میان حافظه‌ی تاریخی و درک معاصر فراهم می‌آورند.
فرم موسیقی «مهر چغامیش» مبتنی بر تکرارهای آیینی، مدگردی‌های هدفمند، و لحنی روایت‌گونه است؛ ویژگی‌هایی که یادآور ساختار موسیقی‌های آئینی شرق باستان‌اند. با این‌حال، اثر از نظر برخورد با سکوت، فضا، و بافت صوتی، نگاهی کاملاً معاصر دارد و کوشیده است جهانی تازه از صدا را خلق کند که نه صرفاً بازسازی تاریخ، بلکه بازشنوی حافظه‌ی صوتی زمین باشد.
قطعه مهر چغامیش، مکاشفه‌ای‌ست در لایه‌های پنهان صدا و اسطوره؛ روایتی بی‌کلام از مِهر، زمان، و رازهای فراموش‌شده.
در دل فلات ایران و میان‌رودان، هزاران سال پیش از آن‌که خط بر لوح‌های گِلی حک شود، انسان نخستین رازهای جهان را با صدا بیان می‌کرد؛ صداهایی که گاه نیای آواز بودند، گاه زمزمه‌های آیینی، و گاه ضرب‌آهنگ‌هایی برای هم‌سُرایی با طبیعت. تمدن‌هایی چون سومر، ایلام و اکد، با موسیقی نه تنها اسطوره‌های خود را روایت می‌کردند، بلکه نظمی کیهانی را در قالب نغمه به هستی می‌بخشیدند.
نقوش برجای‌مانده از این دوران، از جمله تصاویر چنگ، سازهای بادی و کوبه‌ای، و شیوه‌های آواخوانی که بازتاب آن‌ها هنوز در بخش‌هایی از شرق ایران دیده و تا غرب این پهنه ی فرهنگی چون هوره شنیده میشود،  گواهی‌ست بر حضور گسترده و عمیق موسیقی در زندگی مردمان آن .

  مهدی رسول پور 

آهنگساز.استاد محمدرضا تفضلی
نوازندگان . چنگ دیبا والی  
آواز .سعید رحیمی پور 
نفیر.آرین خدایار 
طبلا. پرنیا طباطبایی 
به رهبری رسا عبادی نیا 
 و آهنگسازی محمدرضا تفضلی
سازنده سازهای سفالی سعید سالکی 
۱۴۰۴/۳/۳